Ώρα 9 μμ και ένας άνδρας στέκεται στο μπαλκόνι του καπνίζοντας..
Ησυχία. Μα πως θα μπορούσε?! Ζει στην Ελλάδα. Τόσα χρόνια συνυφασμένη με το γνωστό τρίπτυχο "Γάτα, Κόρνα, Τρίτο Λαϊκό πρόγραμμα" και εκείνος ακόμα αδυνατεί να το συνειδητοποιήσει.
Γλύφει απαλά τα ξερά του χείλη και ακουμπάει προσεκτικά την άκρη του τσιγάρου πάνω.
Σκέψεις σκόρπιες. Κοιτάζει τριγύρω του. Το φεγγάρι έχει απλώσει τα χέρια του και απαλά χαϊδεύει με το ασημένιο του φως τα επιβλητικά παλαιά κτήρια που τον περικυκλώνουν, κάνοντας την ύπαρξη του να φαντάζει μικρή και σχεδόν ασήμαντη .
Ξάφνου μια λάμψη. Τα βλέφαρα του πεταρίζουν. Άλλη μια ! Και άλλη! Τρίβει τα μάτια του έκπληκτος. Παντού γύρω του μικρά φώτα ως σπίθες από κάποιο σπίρτο που ακόμα σιγοκαίει πλημμυρίζουν το πρώην μελαγχολικό τοπίο. Τα πόδια του κολλημένα στην ίδια θέση, αδυνατούν να ξεφύγουν από την μαγεία που συμβαίνει μπροστά στα μάτια του. Μια σκέψη περνάει φευγαλέα από το μυαλό του.
Σβήνει βιαστικά το τσιγάρο και κατευθύνεται προς το εσωτερικό του σπιτιού. Σκοτάδι. Σκοντάφτει. Ξεστομίζει μια βρισιά, παίρνει μια βαθιά ανάσα και με το ελάχιστο φώς από το κινητό του καταφέρνει να φθάσει στον γνώριμο βελούδινο καναπέ του. Κάθεται με ένα γδούπο και απλώνει τα χέρια του προς το ξύλινο έπιπλο δίπλα του. Ψηλαφίζοντας, εντοπίζει το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης.
Ένα τσικ μετά βρίσκεται όρθιος. Σύντομα φως άρχισε να ξεχύνεται από την οθόνη ξορκίζοντας το σκοτάδι μακρυά. Με βιαστικό και συνάμα σταθερό βήμα κατευθύνεται στο μπαλκόνι. Τα βήματα του τον φέρνουν πίσω στο "γνωστό" του σημείο. Γλάστρες με αποτσίγαρα σβησμένα. Γέρνει απαλά την πλάτη στον τοίχο. Ένα χαμόγελο σχηματίζεται αργά αργά στο νεανικό του πρόσωπο.
Τώρα το βλέπει.
Ξάφνου μια λάμψη. Τα βλέφαρα του πεταρίζουν. Άλλη μια ! Και άλλη! Τρίβει τα μάτια του έκπληκτος. Παντού γύρω του μικρά φώτα ως σπίθες από κάποιο σπίρτο που ακόμα σιγοκαίει πλημμυρίζουν το πρώην μελαγχολικό τοπίο. Τα πόδια του κολλημένα στην ίδια θέση, αδυνατούν να ξεφύγουν από την μαγεία που συμβαίνει μπροστά στα μάτια του. Μια σκέψη περνάει φευγαλέα από το μυαλό του.
Σβήνει βιαστικά το τσιγάρο και κατευθύνεται προς το εσωτερικό του σπιτιού. Σκοτάδι. Σκοντάφτει. Ξεστομίζει μια βρισιά, παίρνει μια βαθιά ανάσα και με το ελάχιστο φώς από το κινητό του καταφέρνει να φθάσει στον γνώριμο βελούδινο καναπέ του. Κάθεται με ένα γδούπο και απλώνει τα χέρια του προς το ξύλινο έπιπλο δίπλα του. Ψηλαφίζοντας, εντοπίζει το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης.
Ένα τσικ μετά βρίσκεται όρθιος. Σύντομα φως άρχισε να ξεχύνεται από την οθόνη ξορκίζοντας το σκοτάδι μακρυά. Με βιαστικό και συνάμα σταθερό βήμα κατευθύνεται στο μπαλκόνι. Τα βήματα του τον φέρνουν πίσω στο "γνωστό" του σημείο. Γλάστρες με αποτσίγαρα σβησμένα. Γέρνει απαλά την πλάτη στον τοίχο. Ένα χαμόγελο σχηματίζεται αργά αργά στο νεανικό του πρόσωπο.
Τώρα το βλέπει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου