Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011

Λερωμένα δερμάτινα παπούτσια

Ώρα 8 πμ και ένα έφηβο αγόρι κάθεται ολομόναχο σε έναν σταθμό τρένου 

Το πρωινό φως τον ζαλίζει. Κρύβει τα μάτια του για λίγο και μετά κοιτάζει προς τα κάτω. Λάσπες. Τα δερμάτινα παπούτσια του δεν θυμίζουν καθόλου  εκείνα που γεμάτος ενθουσιασμό είχε αγοράσει με το χαρτζιλίκι από την πρώτη του δουλειά. Ο σταθμός άδειος. Κάθεται σε ένα ξεβαμμένο παγκάκι και ακουμπάει την βαλίτσα δίπλα του. Σκεφτικός κατεβάζει ξανά το κεφάλι. Δεν θα μπορούσαν να καταλάβουν γιατί. Δεν γνώριζαν τίποτα.  Δεν ήθελε να τους πικράνει. Δεν έφταιγαν αυτοί για ότι συμβαίνει. 

Βγάζει ένα εισιτήριο από την τσέπη του. Κοιτάζει ξανά τις ώρες. Ένα δάκρυ του ξεφεύγει και το βρέχει. Βιαστικά το σκουπίζει στο πουκάμισο του. Ανασκουμπώνεται. Ακουμπάει τις παλάμες στις άκρες των ματιών του και τα τρίβει. Πρέπει να είναι δυνατός. Σηκώνει την βαλιτσούλα και την εναποθέτει αργά στα πόδια του. Την ανοίγει και βγάζει μερικά ρούχα. Τσαλακωμένα και στοιβαγμένα με άσχημο τρόπο, μαρτυρούν μια βιαστική φυγή. Δεν είχε χρόνο. Έπρεπε να φύγει σήμερα κιόλας.

Μόνο 10 λεπτά έμειναν. Επιτέλους θα πει αντίο σε ότι τον πονούσε. Τα ονόματα που τον αποκαλούσαν, οι κοροϊδίες και οι φριχτές πλάκες. Όλα θα αποτελούσαν παρελθόν σε λίγα λεπτά. Αυτή η σκέψη τον έκανε να νιώσει όμορφα. Είχε καιρό να νιώσει έτσι. Σχεδόν είχε ξεχάσει πως είναι αυτό το συναίσθημα.

Ο ήχος του τρένου τον επαναφέρει στην πραγματικότητα. Σηκώνεται, παίρνει την μικρή βαλίτσα στο χέρι και κατευθύνεται πιο μπροστά στην πλατφόρμα. Το τρένο σταμάταει μπροστά του βγάζοντας πυκνό γκρι καπνό. Διστακτικός ακουμπάει το μεταλλικό κάγκελο.
Μια γυναικεία φωνή του αποσπά την προσοχή. Στρίβει το κεφάλι. Μια γυναίκα αποχαιρετά τον γιο της και του κουνάει ρυθμικά το χέρι. Μένει να την χαζεύει για κάμποσα δευτερόλεπτα και σύντομα βρίσκει τον δρόμο του μέσα στο τρένο. Ακουμπάει την βαλίτσα του σε έναν προθάλαμο μαζί με τις υπόλοιπες αποσκευές και προχωρά προς το εσωτερικό του βαγονιού. 12Β. Η θέση του. Κάθεται και κοιτάζει έξω από το παράθυρο. Αναρωτιέται αν είναι για το καλύτερο. Σοβαρεύει. Είναι σίγουρος. 

Τώρα είναι σίγουρος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου