Ψάχνοντας τον αγγελό της

Ώρα 4 πμ και μια έφηβη κοπέλα βρίσκεται στο κρεβάτι με τα μάτια ανοιχτά

Προσπαθούσε. Γυρνούσε ώρες μέσα στα λευκά σκεπάσματα αλλά μάταια. Τα μάτια της ανήμπορα να κλείσουν. Ύπνος. Πόσο δύσκολα έρχεται κάτι μέρες σαν και αυτή. Σκεφτόταν. Όχι τι έγινε αλλά τι επρόκειτο να συμβεί. Με δυσκολία κατάπινε. Φοβόταν. Με μια απότομη κίνηση σηκώνεται  και κάθεται στην άκρη του κρεβατιού. Καρφώνει το βλέμμα της στο μικρό πράσινο φωτάκι του δωματίου της. Ο ήχος της βροχής την αποσυντονίζει. Τα μάτια της κόκκινα. Δεν αντέχουν άλλο. Γέρνει μπροστά το κεφάλι της και ξεσπάει σε σιωπηρούς λυγμούς. Τα μαλλιά της μπλέκονται στα βρεγμένα με δάκρυα δάχτυλα της. Αναρωτιέται πως θα μπορούσε να το σταματήσει. Είναι όμως ήδη αργά.

Με δυσκολία σηκώνεται όρθια. Έρχεται. Το νιώθει να ανεβαίνει. Με γρήρορες κινήσεις τρέχει προς το μπάνιο. Γονατίζει. Σκύβει μπροστά από την λεκάνη και αφήνει τον εαυτό της ελεύθερο. Ακόμα μια ζαλάδα. Κόβει λίγο χαρτί και σκουπίζει το στόμα της. Αδύναμη αφήνει τον ευατό της προς τα πίσω.Νιώθει το κρύο μάρμαρο να την αγγαλιάζει. Ρίγος.

Σέρνει το κουρασμένο και ταλαιπωρημένο σώμα της ξανά πίσω στο δωμάτιο. Σκουντουφλάει στην παπουτσοθήκη του διαδρόμου. Η αναπνοή της κόβεται. Ροχαλητά. Ξεφυσάει και με αργά, προσεχτικά βήματα επιστρέφει στο δωμάτιο της. Το ίδιο λευκό ταβάνι, λευκά σκεπάσματα και τσαλακωμένο μαξιλάρι. Τίποτα δεν άλλαξε. Ώρες ώρες, εύχεται να μπορούσε να επιστρέψει πίσω. Πίσω σε εκείνη την στιγμή. Μόνο λίγες βδομάδες πριν. Να μην είχε συμβεί ποτέ. Είναι νέα. Τόσο νέα. Κλείνει τα μάτια όσο πιο σφιχτά μπορεί. Αρχίζει να μετρά απο μέσα της. Ο ήχος της βροχής αρχίζει να χάνεται. Συνεχίζει το μέτρημα. Η βροχή σιγά σιγά σιωπά. 

Ο ήχος του ξυπνητηριού την αναστατώνει. Γυρίζει το κεφάλι της προς το μέρος του. Έχουν αργήσει. Πετάγεται όρθια και ψάχνει το αγαπημένο της τζιν. Αρχίζει να ντύνεται με αδέξιες κινήσεις. Τότε τον προσέχει. Είναι ήδη στην πόρτα, έτοιμος και την περιμένει με την τσάντα στο χέρι. Πρώτη μέρα στο σχολείο. Του χαμογελάει. Είναι ο άγγελος της.

Τώρα τίποτα άλλο δεν έχει σημασία.